آدم ها به هم گل مي دهند ، چون معناي حقيقي عشق در
گل ها نهفته است . كسي كه بكوشد صاحب گلي شود ،
پژمردن زيبايي اش را هم خواهد ديد . اما اگر به همين
بسنده كند كه گلي را در دشتي بنگرد ، همواره با او
خواهد ماند. چون آن گل با عصر هنگام ، با غروب
خورشيد ، با بوي زمين خيس و با ابرهاي افق آميخته
است ... پائولو کوئيلو

